Mumabi to... cd.

Mumbai to rowniez:

• nauka targowania sie. Przyznaje sie bez bicia, ze jestem dosc opornym uczniem w tej materii i mimo licznych uwag Mohita, ze nie powinna isc w gore z moja cena o wiecej niz 10-15 rs, moje jedyne osogniecia to kolczyki za 50 Rs (2,5, wg Mohita nie powinnam zaplacici wiecej niz 40, cena wywolawcza 75rs) i szal za 70 Rs (pierwsza cena 110). W targowaniu sie nie ma znaczenia, ze w Polsce w zyciu bym nie znalazla szala nawet za 10 zl, nie mowic o 3,5 zl, ani to, ze roznica 10 rs czyli 50gr nie robi na mnie zadnego wrazenia.
• paradoksy: Mumbai jest miastem ludzi myslacych i nowoczesnych, a mimo to w hotelach obowiazuja zasada, ze obcokrajowiec nie moze mieszkac, a nawet przebywac przez chwile z Hindusem.
• dobre jedzenie i tanie kanjpy z piwem (cos, czego np. nie uswiadczysz w Haryanie czy Delhi - piwa prawie nie da sie kupic w restauracji, poza tymi najdrozszymi).
• zakupy - ja akurat tego nie doswiadczylam, bo wszystko, czego potrzebuje juz dawno kupilam podczas poprzednich podrozy, ale wg przewodnika Mumbaj to jeden wielki bazar, nalepszy w Indiach.
• dobra kawa - rzadkosz w Indiach. Polecam Mondegar Cafe (espresso 40rs) i Mocha Cafe (wspaniala mrozona kawa i pyszna mietowa sheesha ze wspaniala mietowa herbata w marokanskim stylu, kotra troche przypomniala mi najlepsza herbate swiata, ktora uraczyl nas nasz przyjaciel Jura, w Alma Acie - Babel, pamietasz? :)

Mocha Cafe


budki z jedzeniem na Chowpatty


moja ulubiona Mondegar Cafe


mała czarna z rana

wszystkie zdjęcia (kliknij)

(coś pozmieniali w pikasie i nie mogę zamieścić takiego ładnego obrazka, jak zwykle :(